ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ – OLYMPIAKOS NICOSIA

ΠΕΣΟΝΤΕΣ ’55-’59

PESONTES

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΙΚΟΣ

Γεννήθηκε στο χωριό Παλαιχώρι, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 17 Οκτωβρίου 1918. Διδάχθηκε την τέχνη του επιπλοποιού, παρακολουθώντας και μαθήματα βυζαντινής μουσικής όταν τελείωσε το δημοτικό σχολείο. Άνοιξε δικό του καθαριστήριο στη Λευκωσία. Υπήρξε μέλος της ΟΧΕΝ και της ΠΕΟΝ. Πέθανε στις 25 Ιανουαρίου 1957 στα κρατητήρια Πλατρών από βασανιστήρια Άγγλων ανακριτών.


ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΝΙΚΟΣ

Γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου, στις 6 Δεκεμβρίου 1936. Εκεί έμαθε και τα πρώτά του γράμματα. Ήταν απόφοιτος της Εμπόρικής Σχολής Σαμουήλ και εργαζόταν στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας. Ήταν μέλος της φιλαρμονικής του ΓΣΠ. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1956, συνοδευόμενος με ένα συναγωνιστή του σε ειδική αποστολή, έπεσαν σε οδόφραγμα που είχαν στήσει οι Άγγλοι, αναμένοντας τους, ύστερα από προδοσία, και τους συνέλαβαν. Στην κατοχή του Νίκου βρήκαν περίστροφο, η μεταφορά του οποίου συνεπαγόταν την ποινή του θανάτου. Προσπάθησε να δραπατεύσει, οπότε τον πυροβόλησαν και τον σκότωσαν. Σκοτώθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1956 στον δρόμο Λευκωσίας – Κερύνειας, κοντά στην Αγύρτα.


ΚΑΤΕΛΑΡΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Γεννήθηκε στο χωριό Επισκοπειό, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 24 Δεκεμβρίου 1932. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο και εργαζόταν ως ξυλουργός στα Δημόσια Έργα. Ήταν αθλητής του ΓΣΠ. Ήταν υπεύθυνος για την συγκέτρωση των κυνηγετικών και άλλων όπλων, στην κατασκευή ναρκών, χειροβομβίδων και άλλων εκρηκτικών μηχανισμών. Σκοτώθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1958 στο χωριό Άγιος Ιωάννης Μαλούντας, της επαρχίας Λευκωσίας, από έκρηξη μέσα στο κρησφύγετό του, ενώ κατασκεύαζε βόμβες. Τάφηκε μυστικά από συναγωνιστές του. Ο θάνατος του παρέμεινε μυστικός μέχρι το τέλος του αγώνα, οπότε έγινε η μετακομιδή των οστών του στη γενέτειρά του.


ΛΟΙΖΟΥ ΚΩΣΤΑΣ

Γεννήθηκε στο χωριό Μαραθόβουνος, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 7 Σεπτεμβρίου 1935. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο του χωριού του και εργαζόταν ως σιδηρουργός στη Λευκωσία. Τον είχαν επικηρύξει για 5,000 λίρες. Πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1958 στο χωριό Κάμπος, της επαρχίας Λευκωσίας, από σοβαρά εγκαύματα που έπαθε, 25 ημέρες πριν, σε επίθεση της αντάρτικης ομάδας του εναντίον του αστυνομικού σταθμού Κάμπου. Ο θάνατος του κρατήθηκε μυστικός μέχρι το τέλος του αγώνα, οπότε έγινε ανακομιδή του λειψάνου του στη γενέτειρα του.


ΜΟΥΣΚΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ 

Γεννήθηκε στο χωριό Παναγιά, της επαρχίας Πάφου, τον Μάιο του 1932. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο Παναγιάς και το Ελληνικό γυμνάσιο Πάφου. Μετά από εκπαίδευση διορίστηκε διευθυντής του τυπογραφείου της Αρχιεπισκοπής. Υπήρξε μέλος της ΟΧΕΝ και ΠΕΟΝ. Είναι ο πρώτος αγωνιστής της ΕΟΚΑ που έπεσε σε μάχη. Έπεσε σε μάχη πολεμώντας εναντίον των Άγγλων  μαζί με άλλους αντάρτες της ΕΟΚΑ, στον δρόμο Λευκωσίας – Κάτω Πύργου, στην τοποθεσία Μερσινάκι, στις 15 Δεκεμβρίου 1955. Ένα χειρόγραφο ποίημα, το οποίο βρέθηκε βαμμένο με το αίμα του στο τρύπιο από σφαίρες πορτοφόλι του, μελοποιήθηκε και έγινε πολύ δημοφιλές.


ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Γεννήθηκε στη Γιαλούσα, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 21 Μαρτίου 1927. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο Γιαλούσας και ζούσε στη Λευκωσία. Με την έναρξη του αγώνα επιδόθηκε στην κατασκευή κάθε είδους εκρηκτικού αντικειμένου. Επίσης υπήρξε υποτομεάρχης των ομάδων του τομέα Ορεινής. Χαρακτηρίστηκε πολύ ριψοκίνδυνος. Στις 15 Αυγούστου 1957 μεγάλης ισχύος νάρκη την οποία κατασκεύαζε εξερράγη στα χέρια του έξω από το κρυσφήγετό του,στο χωριό Επισκοπειό της επαρχίας Λευκωσίας, τραυματίζοντας τον πολύ βαριά. Οι συναγωνιστές του κατόρθωσαν να τον μεταφέρουν σε γιατρό. Πέθανε τρεις μέρες αργότερα, στις 18 Αυγούστου, λέγοντας < Πεθαίνω για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα >.


ΤΟΥΜΑΖΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου στην Αμμόχωστο. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο και το Ελληνικό γυμνάσιο στην Αμμόχωστο και εργάστηκε ως εκτελωνιστής. Ο Παναγιώτης πήρε το ψευδώνυμο  <Ονήσιλος >. Για δεκατρείς νύκτες  μαζί με δύο άλλους συναγωνιστές του, περίμεναν τους Άγγλους στον δρόμο Κακοπετριάς – Καρβουνά. Ο Γιώτης όπως τον αποκαλούσαν οι συναγωνιστές του έκοψε ένα κλαδί αγριελιάς, την έβαλε στην τζέπη και τους είπε < Αν πέσω, να την βρούνε οι Άγγλοι και να μάθουν ότι πολεμούμε για την ειρήνη >. Ο Γιώτης ανασηκώθηκε να κτυπήσει με χειροβομβίδα. Τότε μια σφαίρα των Άγγλων τον πέτυχε στο κεφάλι. Σκοτώθηκε σε ενέδρα εναντίον των Άγγλων, στις 22 Οκτωβρίου 1958. έμεινε εκεί με το κλαδί της ελιάς στη τζέπη.


ΖΑΚΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

Γεννήθηκε στο χωριό Λινού, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 12 Νοεμβρίου 1931. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο Λεύκας και στο Παγκύπριο γυμνάσιο και αποφοίτησε από την Ελληνική Σχολή Σολέας. Τον διέκρινε το πηγαίο μουσικό του αίσθημα. Εργαζόταν ως σχεδιαστής στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία. Ήταν συντονιστής των Εθνικόφρονων σωματείων της περιοχής του, για εθνική δράση. Στην επίθεση της 15 Δεκεμβρίου στην τοποθεσία Μερσινάκι, κατά την οποία έπεσε ο Χαράλαμπος Μούσκος, ο Ανδρέας Ζάκος συνελήφθη πληγωμένος και καταδικάστηκε σε θάνατο. Ως τελευταία χάρη, πριν από τον απαγχονισμό του, ζήτησε και άκουσε μουσική Μπαχ και Μπετόβεν. Γράφει ο Ανδρέας Ζάκος στον πατέρα του Χαρίλαο, σε μια από τις τελευταίες του επιστολές από τις φυλακές : < Χαιρετισμούς σε όλους στο σπίτι και στο γραφείο. Και εάν υπάρχει κανείς που βάλλει στοίχημα για το ποδόσφαιρο εξακολουθώ να υποστηρίζω τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ…Με αγάπη, Ανδρέας >